Blog ·
Słownik tatuażu: słowa, które usłyszysz w studiu, od flasha po poprawki
Tatuaż ma własne słownictwo, a większość z niego pojawia się już w pierwszych wiadomościach z tatuatorem: flash czy projekt na zamówienie, zadatek, stencil, poprawka. Oto słowa, które najpewniej usłyszysz, w kolejności, w jakiej je spotkasz.
Każde hasło jest krótkie, a większość prowadzi do artykułu na tym blogu, który mówi więcej. Wielu tatuatorów używa angielskiego żargonu, więc obok podajemy też angielski termin.
Wybór wzoru · Rezerwacja i płatność · Na fotelu · Gojenie · Po latach
Wybór wzoru
- Tatuaż (tattoo) — Angielskie słowo pochodzi z Tahiti: w 1769 roku kapitan Cook zapisał, że wyspiarze znaczą swoje ciała, „Tattow, as it is called in their Language” („tattow, jak to się nazywa w ich języku”); więcej w przewodniku po stylach. Wojskowe tattoo — sygnał bębna, po polsku capstrzyk — to starsze słowo, od niderlandzkiego taptoe, i nie ma z tatuażem związku (Word Origins).
- Flash — Gotowe wzory, narysowane po to, by tatuować je raz za razem: arkusze na ścianie studia albo zestaw, który tatuator wrzuca do sieci. Zwykle tańszy niż projekt na zamówienie tej samej wielkości i źródło wielu klasycznych symboli — zob. co oznaczają tatuaże.
- Flash day — Dzień, w którym studio tatuuje serię małych wzorów z flasha po stałych cenach, często według kolejności przyjścia.
- Na zamówienie (custom) — Wzór narysowany dla jednej osoby. Wielu tatuatorów nie skopiuje linia w linię cudzego tatuażu na zamówienie — zob. obrazki z Pinteresta i projekty z AI.
- Referencja (reference) — Obrazki, które przynosisz, żeby pokazać, co ci się podoba. Trzy do pięciu, z notką, co podoba ci się w każdym, pomogą tatuatorowi bardziej niż jeden obrazek do skopiowania.
- Styl — Sposób rysowania, o który ludzie proszą po nazwie: traditional, blackwork, fine line, realizm. Nie każda nazwa to styl — niektóre to motywy albo techniki. Zob. przewodnik po stylach i wszystkie 250 kategorii, posortowane.
- Miejsce (placement) — Gdzie na ciele będzie tatuaż. Od niego zależy, jak wzór porusza się razem z tobą, jak bardzo boli i jak szybko blaknie — zob. miejsce i rozmiar oraz ból według miejsca.
- Rękaw (sleeve) — Tatuaż na całej ręce od ramienia do nadgarstka, zaplanowany jako jedna praca i robiony przez wiele sesji. Półrękaw (half sleeve) zakrywa ramię albo przedramię.
- Przymiarka (try-on) — Zobaczyć wzór na własnym ciele, zanim stanie się trwały: wydruk, tatuaż tymczasowy albo aplikacja na twoim zdjęciu — zob. jak przetestować tatuaż i dlaczego stworzyliśmy INKterest.
Rezerwacja i płatność
- Konsultacja — Rozmowa z tatuatorem, zanim zacznie rysować, na żywo albo w wiadomościach: twój pomysł, referencje, miejsce, rozmiar i budżet. Pytania, które warto zadać, są w artykule jak wybrać tatuatora.
- Portfolio — Dotychczasowe prace tatuatora. Szukaj zdjęć wygojonych tatuaży, nie tylko świeżych, i wygojonych prac na skórze podobnej do twojej — zob. tatuaże na ciemnej skórze.
- Zadatek (deposit) — Wpłata, którą rezerwujesz termin. Zwykle odlicza się go od ceny końcowej, ale często przepada, jeśli odwołasz za późno albo nie przyjdziesz, więc zapytaj o zasady — zob. ile kosztuje tatuaż.
- Cena minimalna (shop minimum) — Najniższa cena każdego tatuażu, nawet najmniejszego: przygotowanie, jednorazowe materiały i sprzątanie kosztują tyle samo przy maleńkim symbolu co przy godzinie pracy.
- Stawka godzinowa, stawka dzienna — Większość prac wycenia się według czasu na fotelu; duże często rezerwuje się na całe dni.
- Bez zapisów (walk-in) — Tatuaż bez wcześniejszej rezerwacji, zwykle mały albo z flasha, gdy tatuator ma wolne okienko. Niezależnie od pory decyduj na trzeźwo i samodzielnie: presja otoczenia i bycie pijanym lub pod wpływem narkotyków najsilniej zapowiadały żal po tatuażu w dużym badaniu w USA.
- Guest spot — Tatuator pracujący przez kilka dni lub tygodni w innym studiu, często w innym mieście: szansa, by umówić się z kimś, kto nie pracuje blisko ciebie.
- Uczeń (apprentice) — Ktoś, kto uczy się u doświadczonego tatuatora, często za niższą cenę. Poproś o wygojone prace, jak u każdego.
- Zgoda (consent form) — Formularz, który wypełniasz przed sesją, z pytaniami o alergie, leki, ciążę, choroby skóry i bliznowce. Brak formularza i pytań o zdrowie to sygnał ostrzegawczy.
Na fotelu
- Stencil — Rysunek konturowy przeniesiony na skórę przed pierwszą linią, zwykle wydrukowany na papierze termicznym. To moment, by sprawdzić miejsce i rozmiar: poproś o przesunięcie, aż będzie dobrze.
- Maszynka — Elektryczną maszynkę do tatuażu opatentował w 1891 roku Samuel O'Reilly z Nowego Jorku (patent USA 464 801). Dzisiejsze to maszynki cewkowe (coil), napędzane elektromagnesami i znane z bzyczenia, albo cichsze rotacyjne z małym silnikiem, często w kształcie długopisu.
- Igły — Lutuje się je w grupy i od nich biorą nazwy: round linery, ściśnięte w krąg, prowadzą linie; round shadery, luźniejsze kręgi, i magnumy, igły w płaskich rzędach, cieniują i wypełniają. Dziś prawie wszystkie są w zapieczętowanych, jednorazowych kartridżach, otwieranych przy tobie.
- Ręcznie (hand-poked) — Tatuowane bez maszynki: igłę wbija się w skórę ręką, kropka po kropce albo kreska po kresce. Tak robi się japońskie tebori, a niektórzy współcześni tatuatorzy pracują tylko ręcznie.
- Kontur (linework) — Linie, zwykle robione najpierw. Czyste, równe linie, które trzymają grubość, to pierwsza rzecz do sprawdzenia w portfolio.
- Cieniowanie (shading) — Tony, które dają głębię, od pełnej czerni po najjaśniejszą szarość. Szarość to ten sam czarny tusz, rozcieńczony — podstawa black and grey.
- Whip shading — Cieniowanie robione szybkim, smagającym ruchem igły, tak że każde pociągnięcie wygasa śladem kropek: ziarnisty, szkicowy gradient. Zobacz na liście stylów.
- Punktowanie, dotwork (stippling) — Ton zbudowany z osobnych kropek: gęsto w cieniu, rzadko w świetle. Drobne, rozproszone kropki często nazywa się pepper shading. Zob. Dotwork.
- Wypełnienie (packing) — Zapełnianie obszaru pełnym kolorem albo czernią, aż tusz leży równo i skóra nie prześwituje. Dobrze wypełniony kolor goi się jaskrawo; nierówny będzie wymagał poprawki.
- Nasycenie — Jak intensywny jest kolor, czyli ile pigmentu siedzi w skórze. Świeży tatuaż jest nasycony jak nigdy później, dlatego zdjęcia wygojonych prac mówią więcej.
- Fine line — Cienkie linie i delikatne cieniowanie bardzo cienkimi igłami; single needle, jedna igła, to najcieńsze, co jest. Może dobrze się trzymać, ale potrzebuje rozmiaru i przestrzeni — zob. jak starzeją się tatuaże.
- Bold will hold — Stare powiedzenie tatuatorów: wyraziste linie i pełna czerń trzymają się najdłużej. Warto o nim pamiętać przy wszystkim, co małe.
- Blowout — Rozmyta, niebieskawa mgiełka wokół linii, widoczna w pierwszych dniach lub tygodniach gojenia: tusz wprowadzony za głęboko, rozlewający się w warstwie tłuszczu pod skórą. Nie zniknie z gojeniem, ale często da się go przerobić grubszymi liniami, przykryć albo rozjaśnić laserem — zob. jak starzeją się tatuaże.
Gojenie
- Pielęgnacja (aftercare) — Dbanie o świeży tatuaż, póki się goi: czyste ręce, delikatne mycie, cienka warstwa bezzapachowego produktu, nic nie zdzierać — zob. gojenie nowego tatuażu.
- Druga skóra (second skin) — Przezroczysta folia samoprzylepna na świeżym tatuażu. Może zostać dzień lub kilka, dopóki jest wygodna i nie przecieka; jeśli wycieka płyn, trzeba ją zmienić.
- Sączenie (weeping) — Przezroczysty lub różowawy płyn z tuszem, który wycieka w pierwszych dniach. To normalne i każdego dnia powinno być go mniej. Sączenie, które narasta, żółta lub zielona wydzielina albo nieprzyjemny zapach to powód, by iść do lekarza.
- Łuszczenie (peeling) — Od pierwszego do trzeciego tygodnia wierzchnia warstwa się łuszczy, często ze swędzeniem. Pozwól jej zejść samej; nie zdzieraj i nie drap.
- Mleczna faza — Póki tworzy się nowa skóra, tatuaż pod nią może wyglądać matowo albo mętnie. To mija.
- Wygojony — Powierzchnia zamyka się w ciągu pierwszych tygodni; skóra pod spodem układa się jeszcze przez kilka miesięcy. Ostateczny wygląd — i czy potrzebna jest poprawka — oceniaj dopiero potem.
- Poprawka (touch-up) — Ponowne przejście miejsc, które wygoiły się jaśniej albo plamami, gdy tatuaż już się ustabilizował. Wielu tatuatorów poprawia własną pracę za darmo w określonym czasie; dłonie, palce i stopy są często wyłączone, bo tam tusz blaknie najszybciej.
- Alergia na tusz — Czerwona, swędząca, opuchnięta albo grudkowata reakcja ograniczona do jednego koloru, czasem po latach. Zwykle podejrzany jest czerwony — zob. kolor czy black and grey.
- Bliznowiec (keloid) — Wypukła blizna, która rośnie dalej poza granice urazu. Osoby o ciemniejszej skórze są bardziej podatne na bliznowce, choć na tatuażach są one rzadkie — zob. tatuaże na ciemnej skórze.
Po latach
- Blaknięcie — Z latami część pigmentu powoli opuszcza skórę, więc linie mięknieją, a kolory bledną. Słońce to przyspiesza, a czerń trzyma się najlepiej — zob. jak starzeją się tatuaże.
- Przeróbka (rework) — Dodanie, przekształcenie albo odświeżenie starego tatuażu zamiast jego ukrywania: wyraźniejsze linie, głębsza czerń, nowy kolor.
- Cover-up — Nowy tatuaż zaprojektowany, by ukryć stary. Tusz jest półprzezroczysty, więc potrzebuje ciemniejszych tonów i zwykle jest większy od tatuażu, który zakrywa; kilka sesji lasera wcześniej daje tatuatorowi więcej swobody.
- Usuwanie laserem — Światło lasera rozbija tusz na drobne cząstki, które organizm z czasem usuwa, dlatego potrzeba wielu sesji w odstępach kilku tygodni. Czerń i ciemny niebieski schodzą najłatwiej, zieleń, czerwień i żółć najtrudniej — zob. usuwanie i cover-upy.
Źródła
- Cook J. Captain Cook's Journal During His First Voyage Round the World (red. W. J. L. Wharton, 1893), Tahiti, lipiec 1769. Project Gutenberg.
- Wilton D. Tattoo. Word Origins.
- O'Reilly S. F. Tattooing-machine. Patent USA 464 801, 8 grudnia 1891.
- iNKPPL. Whip shading.
Terminy medyczne opierają się na źródłach dermatologicznych cytowanych w podlinkowanych artykułach.