INKterest uygulama simgesiINKterest
← Tüm yazılar
Blog ·

Sailor Jerry ile hiç yapılmamış bir röportaj

Norman Keith Collins — Honolulu'nun denizcileri için Sailor Jerry — Haziran 1973'te öldü. Bu röportaj hiç yapılmadı. Biz hayal ettik: sorular bizim, cevaplar ise hayatı hakkında bilinenlerden ve kendi mektuplarından yeniden kuruldu.

Nasıl hazırlandı. Cevaplarındaki her bilgi, sondaki kaynaklardan geliyor: Tattoo Archive, Vikipedi, gazeteci Michael Corcoran'ın araştırması ve Hori Smoku Sailor Jerry filmi. Tırnak içindeki tarihli sözler onun kendi sözleri; mektuplarından, bizim çevirimizle. Geri kalan her şey, onun bunları nasıl söyleyebileceğine dair bizim yeniden kurgumuz; onun konuşması değil.

Yapay zekâyla yeniden oluşturuldu: çimenlerde iki çocuk; biri diğerinin sırtına bir kırlangıç çiziyor Yapay zekâyla yeniden oluşturuldu: Norman “Sailor Jerry” Collins, Sailor Jerry Tattoo neon tabelasının altında bir dükkânın önünde Yapay zekâyla yeniden oluşturuldu: Collins dükkânında, dövmeli kollarını kavuşturmuş, arkasında bir otoklav Yapay zekâyla yeniden oluşturuldu: Collins ağzında piposuyla bir sırta dövme yapıyor Yapay zekâyla yeniden oluşturuldu: gözlüklü Collins, arkasındaki duvarda dövme flash'ları Yapay zekâyla yeniden oluşturuldu: Collins masada yatan, her yeri dövmeli bir adama dövme yapıyor Yapay zekâyla yeniden oluşturuldu: Collins elinde purosuyla, dövme flash'larıyla dolu bir duvarın önünde Yapay zekâyla yeniden oluşturuldu: kırmızı gömlekli Collins bir palayla muz salkımı kesiyor Yapay zekâyla yeniden oluşturuldu: beyaz tişörtlü Collins gülüyor, dövmeli kolları açıkta Yapay zekâyla yeniden oluşturuldu: Collins beyaz kaptan üniforması ve şapkasıyla Yapay zekâyla yeniden oluşturuldu: gözlüklü Collins, “Silence please! Genius at work” yazan bir levhanın altında, etrafında dövme flash'ları Yapay zekâyla yeniden oluşturuldu: genç Collins, donanma üniforması ve beyaz denizci şapkasıyla Yapay zekâyla yeniden oluşturuldu: beyaz tişörtlü Collins bir adamın kalçasına dövme yapıyor, arkasında çerçeveli flash'lar Yapay zekâyla yeniden oluşturuldu: gri tişörtlü Collins elinde gözlüğüyle, arkasında malzeme rafları Yapay zekâyla yeniden oluşturuldu: kırmızı tişörtlü ve gözlüklü Collins, göğsü ve kolları dövmeli bir müşterinin arkasında Yapay zekâyla yeniden oluşturuldu: burma bıyıklı Collins'in yakın çekimi, arkasında bir pencere Yapay zekâyla yeniden oluşturuldu: Collins ağzında piposuyla bir adamın sırtına dalgalı bir dövme yapıyor

Fotoğraflar. Bu eski fotoğrafları internette bulduk ve yapay zekâyla yeniden oluşturduk: bunlar özgün fotoğraflar değil, yeniden yapımlardır. Birine dokunup açın, sonra kaydırarak ya da oklarla aralarında gezinin.

Yük trenleri ve Chicago

INKterest: Ocak 1911'de Reno'da doğdunuz ve Kuzey Kaliforniya'da büyüdünüz. Oradan bir çocuk nasıl olur da kendini elinde bir dövme iğnesiyle bulur?

Sailor Jerry: Evden erken ayrılarak. Gençken yük trenleriyle ülkenin bir ucundan öbür ucuna gittim ve eski usulle, elle dövme yaptım: bir iğne, biraz mürekkep ve kıpırdamadan oturmaya razı olan herkes. Yirmili yılların sonunda Chicago'da Gib “Tatts” Thomas'la tanıştım; o da elime elektrikli bir makine verdi. Onu hep elektrikli dövmedeki ilk öğretmenim diye andım. Hayatının sonuna kadar mektuplaştık; 1969'da beni görmek için ta Honolulu'ya geldi.

INKterest: Kimin üzerinde pratik yaptınız?

Sailor Jerry: Serserilerin mahallesi Skid Row kapıdan kimi gönderirse onun üzerinde — çoğunlukla sarhoşlar. Yeterince içmiş bir adam kıpırdamaz ve çizgilerin hakkında tartışmaz. Hoş bir hikâye değil ama çoğumuz böyle öğrendik.

INKterest: Peki ya isim? “Sailor”, yani denizci kısmı belli.

Sailor Jerry: Anlatılana göre ailem bana, sahip olduğumuz bir eşeğin adını, Jerry'yi vermiş. İkimiz de inatçıydık. Hiç itiraz etmedim.

Donanma ve Doğu

INKterest: Sonra donanmaya katıldınız.

Sailor Jerry: On dokuz yaşında. Donanma beni Pasifik'in öbür yakasına, Asya limanlarına götürdü ve dövmenin ne olabileceğini orada gördüm. Orada dövme, bir kola yapıştırılmış küçük bir resim değildi; bütün sırt için tek bir tasarımdı, canlıymış gibi hareket eden bir ejderhayla. Gözlerim açılmış olarak döndüm ve otuzlu yıllarda Hawaii'ye yerleştim.

Hotel Street

INKterest: Bir dövme sanatçısı için Honolulu nasıldı?

Sailor Jerry: Barlar, bilardo salonları, atış galerileri ve kirasını ödeyebileceğin her yerde bir dövme dükkânı — Hotel Street, sonra da Chinatown'daki Smith Street'te kendi dükkânım. Sonra Aralık 1941 geldi ve sanki bütün Pasifik Filosu oradan geçti. Otuz yaşındaydım, yeniden yazılmaya gittim; doktorlar kalbimi dinleyip beni evime gönderdi. Ben de elimden geldiğince hizmet ettim. On müşterimden dokuzu üniformalıydı.

INKterest: Ne istiyorlardı?

Sailor Jerry: Bir denizcinin istediğini. Denizde geçen her beş bin mil için bir kırlangıç, bir çapa, tam yelkenli bir gemi, Havaili bir dansçı kız, boğulmasın diye ayaklarına bir domuz ve bir horoz. Duvardaki flash'tan seçerlerdi, ben de hızlı ve temiz işlerdim. O duvardaki bir tasarım kendi kendini anlatmalıydı: “Bir tasarım yeterince iyiyse, alıcısını kendisi bulur. Onu satmamız gerekmez.” (mektup, 28 Haziran 1971)

Kırlangıcın, çapanın, domuzun ve horozun ne anlama geldiğini dövme anlamları yazımızda anlattık.

Renkler ve temiz iğneler

INKterest: Sizi yeni renklerle hatırlıyorlar.

Sailor Jerry: O zamanlar satın alınabilenler sulu ve kısıtlıydı, ben de pigmentlerimi kendim karıştırdım. Ve yazdığım gibi söyleyeyim: “Mor, beyaz, sarı ve maviyi ilk kullanmaya başlayan bendim — şimdi hepsi bunu yapmaya çalışıyor.” (mektup, 18 Şubat 1971)

INKterest: Ya hijyen? Sizin döneminizde her dükkân özenli değildi.

Sailor Jerry: Benim dükkânım aletlerini otoklavdan geçiren ilk dükkânlardan biriydi ve bir iğne bir müşteriye girerdi, başka kimseye değil. Bir delikanlı derisini bana emanet ediyordu. Yapabileceğim en az şey, onu gemisine enfeksiyonla geri göndermemekti.

INKterest: İyi bir tasarımı ne iyi yapar?

Sailor Jerry: “Cesur sadelik, iyi tasarımın anahtarıdır.” (mektup, 20 Kasım 1970) Kalın siyah bir kontur, birkaç güçlü renk, barın öbür ucundan okunabilen bir biçim. Eski tasarımların yıllar sonra hâlâ bir şeye benzemesinin, süslü olanların ise lapaya dönmesinin sebebi bu.

Kalın çizgiler neden dayanır: yıllar içinde her çizgi biraz yumuşar ve yayılır — bkz. dövmeler nasıl yaşlanır.

Japonya'ya mektuplar

INKterest: Yıllarca, aralarında Gifu'nun Horihide'si Kazuo Oguri'nin de olduğu Japon dövme ustalarıyla mektuplaştınız. Honolulu'daki bir donanma adamı buna nasıl vardı?

Sailor Jerry: Bir çevirmen sayesinde ve inatla. Onların işi dünyanın en iyisiydi ve dışarıdan kimse içeri alınmamıştı. Onlara aydıngerlerimi ve fotoğraflarımı gönderirdim, onlar da bana kendilerininkileri; bildiklerimizi değiş tokuş ederdik. Oradaki ustalar adlarına “hori”yi alır — oymak anlamındaki kelimeden gelir. Ben de Hori Smoku diye imzaladım. “Milyonlarca deri var, ama tek bir Hori Smoku var.” (mektup, 28 Haziran 1971)

INKterest: Pearl Harbor'dan sonra yıllarca Japonya'ya kin beslediniz. Bu bir çelişki değil miydi?

Sailor Jerry: Saldırıyı hiç affetmedim, sanatlarına hayran olmayı da hiç bırakmadım. İnsan ikisini birden taşıyabilir. Baskılarından, hatta çizgi romanlarından öğrendim: “Japon çizgi romanlarını inceliyorum — bu adamların bazıları hareketi ve aksiyonu gerçekten resmedebiliyor.” (mektup, 20 Temmuz 1971) Biri bir şeyi benden iyi yapıyorsa, kim olursa olsun onu öğrenirim.

Horihide adıyla birden fazla dövme sanatçısı çalıştı. Sailor Jerry'ninki Gifulu Kazuo Oguri'ydi (Defector); Yokosukalı Hideo Kakimoto başka biri ve onunla da bir röportaj hayal ettik.

Gençler

INKterest: Ed Hardy, Mike Malone, Zeke Owen — hepsine yazdınız.

Sailor Jerry: Kâğıt ve kalem. Yeni tasarımların kopyaları zarfa girerdi; o zamanlar fikirleri böyle değiş tokuş ederdik. Hardy Japon usulünü öğrenmek istedi, ben de onu Gifu'daki Horihide'm Oguri'yle tanıştırdım. Hardy'ye şunu yazmıştım: “Dövmede her zaman bir tür hipnotik büyü olmuştur.” (mektup, 27 Aralık 1971)

INKterest: Sabırlı bir öğretmen miydiniz?

Sailor Jerry: “Başkasının fikirlerini dinlemeye her zaman hazırım… çünkü her zaman daha fazlasını öğrenebiliriz.” (mektup, 12 Ağustos 1971) Ama dinlemek, emir almak demek değildir: “Çalışma tarzımı beğeniyorsan, güzel, bana gel; ama beni kendi tarzında bir stiliste dönüştürmek istiyorsan, unut gitsin!” (mektup, 12 Temmuz 1972)

INKterest: Onlara kopyalama hakkında ne söylerdiniz?

Sailor Jerry: “Taklit etmenin karşısında, yaratmanın verdiği duyguyu anlamalısın.” (mektup, 8 Haziran 1971) Bu zanaatta başkalarının kurduğunu alan insanlar hep oldu. Hardy'ye yazdığım gibi: “Hep aynı hikâye: talebi biz yaratırız, parayı açıkgözler kaldırır.” (Ed Hardy'ye mektup) Ve geldiğini sanan herkese: “Bu işte kendini en iyi saymaya başladığın an, çabalamayı bırakırsın ve hızla çıkışın yolunu tutarsın.” (mektup, 24 Mayıs 1971)

Old Ironsides

INKterest: Yaptığınız tek iş dövme değildi.

Sailor Jerry: Hem de hiç değildi. Bir dans orkestrasında saksafon çaldım. Kaptanlık belgem vardı ve ellili yıllarda Pearl Harbor anıtına giden bir tur teknesinin kaptanlığını yaptım. Elektronik okudum ve birinci sınıf telsiz ehliyeti aldım. Altmışların sonunda radyoda Old Ironsides adıyla gece geç saatlerde bir program yaptım ve hükümet hak ettiğini buldu.

INKterest: İnatçı ve kendinden emin olduğunuzu söylüyorlar.

Sailor Jerry: “Hiç de kibirli değilim, gerçi buna her hakkım var!” (mektup, 24 Mayıs 1971) Ve en sert yargıcım benim: “Kendimin en kötü rakibi ve aynı zamanda en sert eleştirmeniyim; bu da berbat bir durum!” (mektup, 24 Ağustos 1971)

Son söz

INKterest: Dükkâna ne olmasını istediniz?

Sailor Jerry: Çocuklarımdan birine kalacaktı: Hardy'ye, Malone'a ya da Owen'a. Hiçbiri almazsa, yakılıp kül edilecekti. Benim flash'ımı hiçbir yabancı satmayacaktı.

INKterest: En iyi işiniz?

Sailor Jerry: “En iyimi henüz yapmadım… yalnızca şimdiye kadarki en iyimi.” (mektup, 15 Eylül 1969)

INKterest: Peki ya hakkınızdaki bütün efsaneler?

Sailor Jerry: “İnsanların efsanelere inanması gerekir, onları anlaması değil.” (mektup, 18 Ağustos 1971)

Sonrası

Norman Collins 12 Haziran 1973'te Honolulu'da öldü; anlatıların çoğuna göre motosiklet sürerken geçirdiği bir kalp krizinin ardından. National Memorial Cemetery of the Pacific'e gömüldü. Mike Malone, 1033 Smith Street'teki dükkânı satın aldı ve dükkân China Sea Tattoo oldu; aynı yıl Ed Hardy, Gifu'da Horihide, yani Kazuo Oguri'yle çalışmaya başladı. 1999'da Hardy ile Malone, flash'ının ve mektuplarının haklarına sahip olan Sailor Jerry Ltd.'yi kurdu; adı, 2008'den beri William Grant & Sons'a ait olan baharatlı bir romun üzerine kondu ve dul eşinin bu haklarla ilgili davası 2020'de uzlaşmayla sonuçlandı.

Onunla ilgili her şey bugün iyi okunmuyor. Muhafazakârlığıyla gurur duyardı, hippilerden ve şöhret peşindeki dövmecilerden nefret ederdi; Pearl Harbor'dan sonra beslediği kin de yalnızca saldırıya değil, Japonlara da uzandı. Ağzına, hikâyesinin desteklemediği sözler koymadık; ne bir yönde ne de öbüründe. Kalıcı olan işi oldu: bugün old school ya da American Traditional dediğimiz kalın, temiz, okunaklı tasarımlar (dövme stilleri rehberi).

Filmi izleyin

Erich Weiss'in yönettiği 2008 yapımı belgesel Hori Smoku Sailor Jerry, bu röportajın kaynaklarından biri. Filmin tamamı burada: yaklaşık 75 dakika, İngilizce, YouTube'daki TattooNOW kanalından. YouTube oynatıcısı yalnızca Oynat'a bastığınızda yüklenir.

Old school'u deneyin

Onun dükkânında bir denizci duvardaki flash'tan seçerdi. INKterest'te “Dövme stilleri”, 250 stil arasında Old School, Neo-Traditional ve Japanese Irezumi'yi her birinde 100 tasarımla sunar (tam liste). Bir kırlangıcı ya da çapayı bir sanatçıya götürmeden önce kendi vücudunuzun bir fotoğrafında ya da kamerayla canlı olarak deneyin.

Kaynaklar

Bu röportaj hayalîdir: Norman Collins böyle bir röportaj vermedi. Tırnak içindeki tarihli sözler onun kendi sözleri, mektuplarından, bizim çevirimizle; cevaplarının geri kalanı yukarıdaki kaynaklara dayanan yeniden kurgumuzdur. INKterest'in Sailor Jerry Ltd., William Grant & Sons veya Collins'in mirasçılarıyla hiçbir bağı yoktur.

Old school'u deneyin

INKterest iPhone için ücretsiz indirilir; 9 ücretsiz deneme var ve hesap gerekmez. INKterest Pro sınırsız denemenin kilidini açar.

App Store'dan indirin